Saepius everti ad iustitia loquare

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Idemne potest esse dies saepius, qui semel fuit? Quare attende, quaeso. Duo Reges: constructio interrete. Etsi qui potest intellegi aut cogitari esse aliquod animal, quod se oderit? Hosne igitur laudas et hanc eorum, inquam, sententiam sequi nos censes oportere? In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Non igitur bene.

Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat. Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Quare si potest esse beatus is, qui est in asperis reiciendisque rebus, potest is quoque esse. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Hoc est dicere: Non reprehenderem asotos, si non essent asoti.

Quid enim ab antiquis ex eo genere, quod ad disserendum valet, praetermissum est? Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Cur iustitia laudatur? Quae est igitur causa istarum angustiarum? Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Dat enim intervalla et relaxat. Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio.

Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Nam his libris eum malo quam reliquo ornatu villae delectari. Bonum negas esse divitias, praepos├Čtum esse dicis? Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe; Quid loquor de nobis, qui ad laudem et ad decus nati, suscepti, instituti sumus? Hoc loco discipulos quaerere videtur, ut, qui asoti esse velint, philosophi ante fiant. Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta.